• Kto został przebadany?
  • Anemia niejedno ma imię: Od „sportowej” do niedoborowej – jak rozpoznać typy?
  • Genetyka a anemia: Dlaczego niektórzy sportowcy są bardziej narażeni?
  • Wysiłek zwiększa straty żelaza
  • Ciekawe wnioski z badania: suplementacja żelaza – dla kogo?
  • Praktyczne wskazówki dla sportowców i trenerów
  • Podsumowanie

Metaanaliza objęła 13 randomizowanych badań klinicznych z lat 2000–2023, w których uczestniczyło 449 sportowców (93% kobiet). Badani reprezentowali różne dyscypliny:

  • Sporty wytrzymałościowe: bieganie długodystansowe (maratończycy), kolarstwo, wioślarstwo, triathlon,
  • Sporty zespołowe: piłka nożna, koszykówka (głównie w grupie kontrolnej),
  • Aktywność rekreacyjna: osoby ćwiczące 3–5 razy w tygodniu.

Kryteria włączenia:

  • Wiek 16–28 lat,
  • Brak chorób przewlekłych,
  • Regularny trening (minimum 5 godzin/tydzień).

Protokół suplementacji w analizowanych badaniach:

  • Forma żelaza: głównie siarczan żelazowy (najtańszy, ale słabo wchłanialny),
  • Dawki: od 16 mg/dzień (niska) do 100 mg/dzień (wysoka),
  • Czas trwania: od 3 dni (badanie pilotażowe) do 8 tygodni (najdłuższe badanie).

Pomiary:

  • Biochemiczne: ferrytyna, hemoglobina, saturacja transferyny (poziom transferyny pomaga ocenić, czy organizm ma wystarczającą ilość żelaza do prawidłowego funkcjonowania),
  • Wydolność: VO₂max (to maksymalna ilość tlenu jaką nasz organizm jest w stanie pobrać i przetworzyć z powietrza atmosferycznego w ciągu minuty mL/min, mierzona np w czasie testów wydolnościowych) , czas do wyczerpania (TTE, ang. Time To Exhaustion) to parametr oznaczający maksymalny czas, przez jaki sportowiec jest w stanie utrzymać moc równą swojemu progowi funkcjonalnej mocy (FTP, Functional Threshold Power), czyli najwyższej mocy, jaką można utrzymać w stanie quasi-stałym bez narastającego zmęczenia.
  • W praktyce TTE pokazuje, jak długo można jechać lub ćwiczyć na swoim „limicie” zanim organizm odmówi posłuszeństwa i konieczne będzie zmniejszenie intensywności wysiłku. Dla większości wytrenowanych osób TTE mieści się w zakresie 35–60 minut, ale jest to wartość indywidualna i można ją wydłużać poprzez odpowiedni trening wytrzymałościowy.
  • Subiektywne: zmęczenie, jakość snu.

W suplementach diety za najlepiej przyswajalne uchodzą chelaty żelaza (np. diglicynian żelaza), które charakteryzują się bardzo wysoką biodostępnością i są lepiej tolerowane przez przewód pokarmowy.

Aby zwiększyć przyswajalność żelaza, szczególnie niehemowego, warto łączyć je z witaminą C, która może nawet kilkukrotnie poprawić wchłanianie tego pierwiastka. Unikać należy natomiast jednoczesnego spożywania żelaza z kawą, herbatą, wapniem czy cynkiem, które ograniczają jego absorpcję.

  1. Anemia sportowa (adaptacyjna, rzekoma)
    • Mechanizm: intensywny trening zwiększa objętość osocza krwi nawet o 10–20%, co rozcieńcza hemoglobinę – stąd niższe wyniki w morfologii mimo prawidłowej masy czerwonych krwinek.
    • Objawy: brak typowych symptomów niedokrwistości (jak bladość czy duszność), ale możliwe spowolnienie progresu treningowego.
    • Kryteria:
      • Hemoglobina (Hgb): 11–13 g/dl u kobiet, 13–15 g/dl u mężczyzn,
      • Ferrytyna > 50 µg/l (norma dla sportowców).
    • Nie wymaga leczenia! To fizjologiczna adaptacja organizmu do wysiłku.
  2. Utajony niedobór żelaza (prelatentny i latentny)
    • Etapy:
      • Prelatentny: Ferrytyna 30–50 µg/l – zapasy żelaza wyczerpują się, ale produkcja hemoglobiny jeszcze nie spada.
      • Latentny: Ferrytyna < 30 µg/l – organizm zaczyna „kraść” żelazo z mięśni i enzymów, prowadząc do:
        • Zaburzeń metabolizmu energii: spadek syntezy ATP w mitochondriach,
        • Objawów neurologicznych: mgła mózgowa, problemy z koncentracją.
    • Paradoks: hemoglobina często w normie, ale wydolność spada nawet o 15%.
  3. Niedokrwistość z niedoboru żelaza
    • Kryteria:
      • Hgb < 12 g/dl (kobiety), < 13 g/dl (mężczyźni),
      • Ferrytyna < 15 µg/l (lub < 30 µg/l przy stanach zapalnych).
    • Objawy:
      • Fizyczne: zadyszka przy niskim tętnie, „ciężkie nogi” podczas podbiegów, łamliwość paznokci,
      • Biochemiczne: podwyższona RDW (anisocytoza), niska saturacja transferyny (< 16%).
  4. Anemia hemolityczna (wysiłkowa)
    • Mechanizm: uderzenia stóp o podłoże (np. u biegaczy) lub skurcze mięśni (kolarze) niszczą czerwone krwinki, uwalniając wolną hemoglobinę do osocza.
    • Wskaźniki:
      • Wzrost LDH i bilirubiny pośredniej,
      • Spadek haptoglobiny (białko wiążące wolną hemoglobinę).
    • Ryzyko uszkodzenia nerek: hemoglobina blokuje kanaliki nerkowe, prowadząc do ostrej niewydolności (szczególnie przy odwodnieniu).
  5. Anemia chorób przewlekłych
    • Typowe u osób przetrenowanych: przewlekły stan zapalny (wysoki CRP) zwiększa produkcję hepcydyny, która blokuje wchłanianie żelaza.
    • Leczenie: suplementacja żelaza dożylna (doustna nieskuteczna przy zapaleniu), redukcja obciążeń treningowych.

  • Polimorfizm ACTN3 (gen „sprintu”): osoby z genotypem XX (brak α-actinin-3) mają lepszą gospodarkę żelazem, ale gorsze wyniki w sportach siłowych.
  • Mutacje HFE (hemochromatoza): nadmiar żelaza magazynowany w wątrobie, co paradoksalnie zwiększa ryzyko niedokrwistości przy stanach zapalnych.

Podsumowanie diagnostyczne

ParametrAnemia sportowaNiedobór utajonyNiedokrwistośćHemoliza
Hemoglobina↓ lub normanorma
Ferrytynanorma< 30 µg/l< 15 µg/lnorma
Retikulocytynorma↑↑
Haptoglobinanormanormanorma↓↓

Klucz do działania: Jeśli ferrytyna < 50 µg/l – nawet przy braku anemii, warto wdrożyć dietę bogatożelazową i monitorować parametry co 3 miesiące.

Wysiłek zwiększa straty żelaza

👉 Intensywny trening prowadzi do utraty żelaza przez:

  • Pot (zwłaszcza przy długotrwałym wysiłku),
  • Mikrourazy jelit (np. u biegaczy),
  • Rozpad czerwonych krwinek (hemoliza np. przez uderzenia stóp o podłoże). Kobiety dodatkowo tracą żelazo podczas menstruacji

Stan zapalny blokuje wchłanianie

Po intensywnym treningu rośnie poziom hepcydyny – hormonu, który hamuje wchłanianie żelaza w jelitach. To mechanizm obronny organizmu, ale u sportowców może prowadzić do przewlekłego niedoboru.

  1. Ferrytyna rośnie, ale…
    • Skuteczność zależy od wyjściowego poziomu:
      • Przy ferrytynie < 12 µg/l: wzrost o 15–20 µg/l po 8 tygodniach,
      • Przy ferrytynie > 30 µg/l: brak znaczącej zmiany.
    • Dlaczego ferrytyna nie zawsze pomaga? To też białko ostrej fazy – Ferrytyna to białko ostrej fazy, co oznacza, że poziom we krwi może też się zwiększyć w odpowiedzi na stany zapalne, infekcje, uszkodzenia tkanek i niektóre choroby np autoimmunologiczne.
  2. Hemoglobina? Niewielka zmiana
    • Średni wzrost Hgb: zaledwie 0,3 g/dl (dla porównania: norma dla kobiet to 12–16 g/dl).
    • Przyczyna: organizm w pierwszej kolejności uzupełnia zapasy żelaza (ferrytyna), a dopiero później zwiększa produkcję hemoglobiny.
  3. VO₂max: efekt placebo czy realna korzyść?
    • Statystycznie nieistotna poprawa: średnio o 1,2 ml/kg/min (dla zawodowca to różnica 20–30 sekund na 10 km).
    • Ciekawy wyjątek: w jednym badaniu z udziałem biegaczek z ferrytyną < 20 µg/l czas biegu na 5 km skrócił się o 2%.

Hiperbaryczna terapia tlenowa: Wstępne badania sugerują, że może przyspieszać regenerację przy niedokrwistości.

👉 Diagnostyka krok po kroku:

Krok 1: morfologia + ferrytyna + CRP (by wykluczyć stan zapalny),

Krok 2: jeśli ferrytyna < 30 µg/l – badaj co 3 miesiące w sezonie startowym.

👉 Suplementacja z głową:

Dawkowanie: 60–100 mg żelaza/dzień w dawkach podzielonych,

Czas: Przyjmuj żelazo rano na czczo z sokiem pomarańczowym (witamina C zwiększa wchłanianie nawet o 67%),

Unikaj błędów: Nie łącz z kawą, herbatą ani suplementami wapnia – blokują absorpcję.

👉 Dieta dla odpornych na anemię:

Produkty zwierzęce: wątróbka (6 mg żelaza/100 g), wołowina (2,5 mg/100 g), małże (28 mg/100 g!),

Połączenia roślinne: soczewica (3,3 mg/100 g) + papryka (wit. C) = kompletne żelazo,

Przekąski: pestki dyni (8 mg/100 g), gorzka czekolada (11 mg/100 g).

👉 Alternatywy dla tabletek:

Zastrzyki z żelaza: Dla osób z nietolerancją żołądkową (np. żelazo karboksymaltozowe),

  1. Nie każdy niedobór wymaga tabletek: przy ferrytynie > 30 µg/l często wystarcza modyfikacja diety i redukcja stanów zapalnych.
  2. Czas to klucz: nawet przy prawidłowej suplementacji poprawa wydolności może zająć 3–6 miesięcy – to nie sprint, a maraton.
  3. Uwaga na nadmiar: przedawkowanie żelaza uszkadza wątrobę i zwiększa ryzyko infekcji. Zawsze konsultuj suplementację z lekarzem!
  4. Holistyczne podejście: anemia u sportowców to często wypadkowa złej diety, przetrenowania i zaburzeń snu. Rozwiązuj problem u źródła!

Najważniejsze przesłanie: Żelazo to nie magiczny suplement, ale element układanki. Jeśli czujesz, że „brakuje Ci tlenu” – najpierw zbadaj ferrytynę, zanim sięgniesz po kolejną pigułkę. 🩸🏋️

Źródła naukowe

  • Šmid A.N. et al. (2024). Effects of Oral Iron Supplementation on Blood Iron Status in Athletes. Sports Medicine
  • Poradnik Żywieniowy IAAF dla Sportowców Wytrzymałościowych (2023)
  • https://www.i-apteka.pl/Zelazo-w-tabletkach-kiedy-stosowac-i-jak-wybrac-najlepsze-blog-pol-1598967876.html

W kolejnym tekście na blogu zamieszczę zalecenia: jak zwiększyć przyswajalność żelaza oraz 1 dniowy jadłospis, w którym posiłki pomogą uzupełnić jego poziom.